برای مانایی ایران، جامعه ایرانی باید مبنای توسعه قرار گیرد

 در دویست و چهل و دومین نشست علمی - تخصصی مرکز پژوهش‌های توسعه و آینده‌نگری مطرح شد: وقوع ۱۲۰۰ مورد جنگ در تاریخ ایران نشان می‌دهد که ایران سرزمین بی‌قراری است. تهران در یک جستجوی هزار ساله به عنوان پایتخت انتخاب شده. در ۷۰ سال اخیر به جای حل مسئله فقط مشکل حل کردیم. در 7 دهه نوعی احساس استغنا و بی‌نیازی از پرسش از ایران به عنوان «زمینه» داشته‌ایم. برای مانایی ایران، باید جامعه ،زمینه و بستر آن مبنای توسعه قرار گیرد. انسان ایرانی در معرض فرسایش قرار گرفته است. می‌خواهیم جامعه چیزی باشد که ما می‌خواهیم، نه چیزی که خودش است. اجازه دهیم مردم برای حل مشکلات دست به عمل بزنند.

به سوی احیای تمدن دریایی با استمرار سیاست‌های توسعه دریامحور

در دویست و چهل و پنجمین نشست علمی-تخصصی مرکز پژوهش‌های توسعه و آینده‌نگری مطرح شد: از هزاره‌های پیش از میلاد، کرانه‌های جنوبی ایران میزبان دریانوردان بوده است. توسعه دریا‌محور صرفاً یک شعار یا سیاست بخشی نیست، بلکه ضرورتی برای بازتنظیم الگوی توسعه سرزمینی کشور است. اقتصاد دریا‌محور مجموعه فعالیت‌هایی را شامل می‌شود که در دریا انجام می‌شود. باید در الگوی توسعه از تمرکز بر فلات مرکزی به سمت بهره‌گیری از ظرفیت‌های دریا، کرانه‌ها، پس‌کرانه‌ها و جزایر حرکت کرد.

مانایی ایران در گرو مشارکت اجتماعی و اصلاح الگوی توسعه است

در دویست‌وپنجاه‌ویکمین نشست علمی ـ تخصصی مرکز پژوهش‌های توسعه و آینده‌نگری مطرح شد: راز پایداری ایران را باید در شناخت ظرفیت‌های واقعی سرزمین، مشارکت و همبستگی اجتماعی، مصرف مسئولانه منابع و اصلاح گفتمان و الگوی توسعه جست‌وجو کرد. ایران با وجود اقلیم خشک و نیمه‌خشک، هزاران سال به پشتوانه خرد بومی، سازگاری با طبیعت و کار جمعی دوام آورده است؛ اما تداوم این مانایی در روزگار کنونی، نیازمند کاهش ردپای اکولوژیک، بهبود بهره‌وری انرژی، تنوع‌بخشی به سبد انرژی و بازسازی اعتماد و مشارکت عمومی است. کتاب «پایداری ایرانی» با مشارکت گروهی از صاحب‌نظران حوزه‌های محیط‌زیست، توسعه، اقتصاد، فرهنگ، آموزش و گردشگری تدوین شده و می‌کوشد ضمن بیان مخاطرات موجود، ظرفیت‌های تاریخی و اجتماعی ایران برای عبور از بحران‌ها را نشان دهد.