الگوی کشت؛ حلقه اتصال آمایش سرزمین، امنیت غذایی و پایداری منابع آب و خاک

در دویست‌وشصت‌ویکمین نشست علمی ـ تخصصی مرکز پژوهش‌های توسعه و آینده‌نگری مطرح شد: اجرای الگوی کشت زمانی می‌تواند به پایداری کشاورزی و امنیت غذایی کشور منجر شود که تصمیم درباره نوع، مکان و سطح تولید محصولات بر پایه ظرفیت‌های سرزمینی، منابع آب و خاک، مزیت اقتصادی، زنجیره ارزش و معیشت کشاورزان اتخاذ شود. در این چارچوب، آمایش سرزمین جهت‌گیری مکانی توسعه را تعیین می‌کند و الگوی کشت باید این جهت‌گیری را به برنامه‌ای اجرایی و پویا برای تولید کشاورزی تبدیل کند؛ برنامه‌ای که تحقق آن علاوه بر پشتوانه علمی و داده‌ای، به سیاست‌های حمایتی هدفمند، مشارکت کشاورزان، سرمایه‌گذاری و هماهنگی میان دستگاه‌های مسئول نیاز دارد.